Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Sztuka latania

Autorzy: Bajtlik Jan, dodano Środa, 25 lipca 2012 | kategoria: Nowości, Patronat Rymsa, Książki dla dzieci (3-5 lat), Książki dla dzieci (4-6 lat)

"Sztuka latania"
tekst i ilustr. Jan Bajtlik
Wydawnictwo Hokus-Pokus, 2012


Galeria zdjęć:

« wróć na stronę listy informacji o książkach

O sztuce latania

Na pierwszych stronach: zasmucony pingwin obserwuje w zamyśleniu lot gromady ptaków; z zazdrością patrzy na podrywający się do lotu wahadłowiec, z przykrością zauważa, że wokół wszyscy z łatwością osiągają – a przynajmniej zdają się osiągać – swoje marzenia.

"Sztuka latania" – wydana właśnie nakładem wydawnictwa Hokus-Pokus – została napisana i zilustrowana przez Jana Bajtlika, studenta warszawskiej Akademii Sztuk Pięknych, tworzącego m.in. ilustracje do magazynów i czasopism (m.in. "Krytyki Politycznej", "Cwiszn", "Rymsa"), gazet oraz wydawnictw książkowych.

Na kolejnych stronach: przygnębiony pingwin spotyka kolejne zwierzęta (od zielonej gęsi, po szarawą ćmę), pytając je "co ma zrobić, żeby latać".

Bajtlik w "Sztuce latania" tworzy ujmującą swoją prostotą historię pingwina (do złudzenia przypominającego walczącego o szczęście człowieka). Pingwina próbującego przezwyciężyć swoje ograniczenia i szukającego złotego środka, który pozwoli osiągnąć swoje marzenia.

Pingwin uczepiony orlich nóg, próbujący wzbić się w powietrze. Niewzruszony widokiem upadającego Ikara. Używający katapulty i wystrzelający się z armaty. Poobijany i połamany. Kończący w ciemnej toni wód.

Bajtlikowski pingwin desperacko próbuje uchwycić się tego, co na ogół nazywamy spełnieniem i szczęściem; za każdym razem kończąc – dosłownie i w przenośni – bolesnym upadkiem i poczuciem bezsilności. Ale niezrażony kolejnymi upokorzeniami – niczym człowiek karmiący się do samego końca resztkami nadziei – uparcie chwyta się coraz bardziej ryzykowanych kroków, prowadzących do upragnionego celu.

Bajtlik z niesłychanym wyczuciem kreśli uniwersalną – przepięknie zilustrowaną – opowieść o bolesnej konfrontacji naszych marzeń z rzeczywistością, o nieustannej walce o szczęście; opowieść o tym, że w ostatecznym rozrachunku nasze pragnienia pozostają "bliżej ziemi niż nieba".

W swojej wyważonej oszczędności, wspaniałemu zestawieniu ilustracji i słów, "Sztuka latania" wydaje się być jedną najlepszych tegorocznych propozycji na rynku książki dziecięcej.

Paweł Jasnowski - student V roku Katedry Judaistyki Uniwersytetu Jagiellońskiego (rocznik 1987). Swoje zainteresowania badawcze koncentruje wokół historii społeczności żydowskiej przedwojennego Krakowa (ze szczególnym uwzględnieniem zjawisk asymilacji i akulturacji), w wolnym czasie zajmuje się krytyką literacką; publikuje w: "Nowych Książkach", "Rymsie" i "Popmodernie". Mieszka w Krakowie.

***

Odlot nielota

Czasem nam się wydaje, że ją posiedliśmy. Czujemy się wtedy młodsi, piękniejsi. Cały świat nam pada do stóp. Sztuka latania – każdy z nas postrzega ją inaczej: jedni jako niebezpieczny zawrót głowy, inni jako wolność absolutną. Latanie jako metafora wolności, uniesienia, szczęścia, pójścia własną drogą jest postrzegane jako wartość, pozytywny element na mapie dorosłości. Czynnik może destabilizujący, ale uwalniający. Dzieci namiastkę latania osiągają, huśtając się na huśtawce "aż do nieba", kręcąc się wokół własnej osi, unosząc na wodzie.

W książce "Sztuka latania" Jan Bajtlik pokazuje, że pragnienia spełniają się czasem w sposób wielce zaskakujący. Tego typu prawdę pieśń gminna niesie w dowcipach o złotej rybce, która nieraz spłatała ostrego psikusa klientowi. Bohaterem "Sztuki latania" jest sympatyczny pingwin, który z podziwu godnym uporem próbuje nauczyć się latać, ma się rozumieć – bezskutecznie. Już samo pragnienie niesie w sobie spory ładunek surrealizmu. Nielot zresztą postanawia zrobić research. Na przykład zapytać zieloną gęś czy ćmę.

A wszystko to narysowane przez Bajtlika we wzruszających zbliżeniach, z sympatyczną prostotą. Opowieść jest przejrzysta, wartka, dobrze operuje skrótem. To cechy narracji cenione przez dzieci, które też chciałyby latać. W sposób dosłowny – jak pingwin – i w sposób metaforyczny: bujać w obłokach, spełniać marzenia, osiągać rzeczy niemożliwe. Stąd pragnienie dzieci do posiadania baśniowych atrybutów takich jak magiczny pierścień, zaczarowany ołówek, czy koralik.

"Sztuka latania" pokazuje, że osiągnięcie rzeczy niemożliwych leży w naszym zasięgu. To bezpretensjonalna, prosto podana opowieść o sile woli i uporze, przeciwstawiającym się konwencjom i pozornie niepodważalnym prawom natury i kultury. Także rzecz o przekraczaniu ludzkich możliwości, słabości, społecznych ról, kulturowych konwencji. Bajtlik pokazuje, jak wiele można powiedzieć w kilku zdaniach, sprawnie używając dowcipu i suspensu, rysując z bezczelną prostotą, zabawnie, na temat.

Agnieszka Wolny-Hamkało - poetka i publicystka. Felietonistka "Bluszcza" i "Rymsa". Mieszka we Wrocławiu.

link


Zobacz także:


Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • ryms w empikach
  • Ryms na Facebook
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • zbuntowany elektron
  • ksiazka za dyche
  • Przed twoimi urodzinami
  • maly atlas ptakow
  • Jano i Wito baner
  • OKO
  • liczby i kolory