Wyspa mojej siostry

„Na oceanie życia jest wiele różnych wysp” – metafora Katarzyny Ryrych odnosi się do nas, ludzi. Te wyspy to my, z naszymi przyzwyczajeniami, zaletami, wadami i wszystkimi odmiennościami. Są wyspy kwitnące, są samotne, są takie, na które boimy się wejść. Ta książka jest przede wszystkim o ostatniej z nich, o Pippi z zespołem Downa, o której opowiada jej młodsza siostra Marysia-Mysia. Pippi ma swój własny świat, do którego wpuszcza bliskie osoby i tych, którzy szanują jej odmienność, a jest ich niewielu. Powiedzmy wprost, że życie z Pippi nie jest łatwe, ale to miłość sprawia, że świat siostry i ojca (mama nie żyje) kręci się wokół niepełnosprawnej dziewczynki. To życie ma swoje blaski, ma też cienie.

"Wyspa mojej siostry" ukazuje problem niepełnosprawności z różnych stron. Uświadamia, że także niepełnosprawność może wiązać się z radością, pewnymi pasjami, że każdy człowiek – sprawny i niepełnosprawny – ma prawo do godnego życia. Ale pokazuje też, że życie z osobą niepełnosprawną wymaga różnych wyrzeczeń: ojciec Pippi nie związał się z nikim po śmierci żony, młodsza siostra przez dłuższy czas miała problem z relacjami koleżeńskimi…

To dobra, problemowa proza. Mam wrażenie, że bardziej dla nas dorosłych, ale mam też nadzieję, że wrażliwe nastolatki zechcą po nią sięgnąć. Warto.

Ewa Skibińska

Opowieść o trudnej miłości dwóch sióstr, z których jedna ma zespół Downa. Autorka otrzymała za tę książkę główną nagrodę w konkursie literackim Fundacji ABCXXI, w kategorii książek młodzieżowych.

Informacja wydawcy:

Ta piękna, wzruszająca książka jest próbą wniknięcia w świat osoby z zespołem Downa – świat dla nas niedostępny i niezrozumiały, choć istniejący tuż obok, na wyciągnięcie ręki. To opowieść o trudnej miłości, bezgranicznej akceptacji i więzi opartej na obustronnym poświęceniu. Taka szczególna więź łączy nastoletnią Marysię z jej starszą, upośledzoną siostrą, która przez całe dzieciństwo dzielnie zastępowała jej matkę, dawała niezawodne oparcie i poczucie bezpieczeństwa. W miarę jak Marysia dorasta, ich role powoli się odwracają. Niepełnosprawna Pippi nie potrafi jednak zrozumieć, że jej mała ukochana siostrzyczka jest już samodzielna i zaczyna żyć własnym życiem. Gdy omal nie dochodzi do tragedii, rodzina staje przed trudną decyzją…

Snując swoją opowieść, Marysia z niezwykłą czułością tworzy barwny, wyrazisty, choć miejscami utkany zaledwie z mglistych wspomnień portret siostry – silnej, odważnej, energicznej dziewczyny z genialną pamięcią i wrażliwością dziecka. Tym samym wprowadza nas w jej wyjątkowy, fascynujący, pełen tajemnic świat, choć wie, że pewnie nigdy nikomu nie uda się dotrzeć na jej wyspę.

Tytuł zdobył I miejsce w kategorii książek dla młodzieży w wieku 10–14 lat w Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren zorganizowanym przez Fundację ABCXXI – Cała Polska czyta dzieciom.

Katarzyna Ryrych – poetka, pisarka i malarka. Zadebiutowała w 1981 roku tomikiem poezji "Zapiski pewnej hipiski". Od tamtej pory wydała wiele książek dla starszych i młodszych, m.in. "Pamiętnik Babuni", "Niebajki", "Wiersze z pazurkiem", "Philo, kot w drodze" oraz "Siedem sowich piór" – mądre, wzruszające opowiadanie, nominowane do tytułu „Książka Roku 2009” polskiej sekcji IBBY. W II Konkursie Literackim im. Astrid Lindgren, w którym "Wyspa mojej siostry" przyniosła jej pierwszą nagrodę, otrzymała także wyróżnienie za książkę "Łopianowe pole". Mieszka w Wieliczce, gdzie pracuje jako nauczycielka, a wolne chwile spędza w swojej krakowskiej pracowni. Maluje, gra na wiolonczeli i fortepianie. Kocha zwierzęta, podróże i dobra książkę.