O zimie

O urokach zimy

Ponieważ zima za oknem w ostatnich dniach znów dała się we znaki, postanowiłam do niej wrócić także w literaturze dziecięcej. Jednak tam ta zima często nie jest taka straszna, za jaką ją my, dorośli, uważamy. To jest zima, w czasie której można robić wiele ciekawych rzeczy i przeżyć mnóstwo fascynujących przygód.

Właśnie książka „O zimie” jest doskonałym tego dowodem i jednocześnie afirmacją tej chłodnej pory roku. Najwięcej potencjału kryje w sobie śnieg. Z niego można ulepić bałwana (lub śniegową panienkę, kota czy gruszkę, jak podpowiada autorka), ze śnieżek można zrobić śnieżną grotę i siedzieć w jej wnętrzu przy blasku świecy, na śniegu można robić śnieżne anioły (przez niektórych zwane „orzełkami”), można po nim zjeżdżać na sankach i nartach, można podziwiać płatki śniegu w kształcie pięknych gwiazdek.

Zima kojarzy się z tajemniczością – wszak wszystko jest pokryte białą kołderką, słońce krócej świeci i świat częściej skrywają ciemności. Można się też bawić w małego naukowca i przeprowadzać eksperymenty:co się stanie ze śniegiem, gdy w wiaderku wniesiemy go do domu? A co się z nim wydarzy, gdy z powrotem wyniesiemy go na dwór? Lód także dostarcza niemało atrakcji: można jeździć na łyżwach, a gdy się stąpa po zamarzniętych kałużach, to tak ładnie chrzęści…

A gdy zima się skończy, to… bez żalu się z nią pożegnamy i przywitamy wiosnę! I tak w kółko. I zawsze jest się z czego cieszyć!

O tych i innych zimowych radościach jest książka dwóch pań Kristin: tekst napisała Görel Kristina Näslund, a pięknymi ilustracjami go oprawiła Kristina Digman, zaś wszystko starannie i w twardej oprawie wydało Wydawnictwo Zakamarki. Ilustracje są pogodne, radosne i kolorowe, choć przeważa biel, oczywiście. Skandynawowie mogą mieć więcej powodów do tego, by nie lubić zimy, a jednak chyba lepiej sobie z nią radzą. Ot, choćby w literaturze dla najmłodszych. Polecam, póki jeszcze zima trzyma.

Agata Hołubowska