O żółwiu, który chciał spać

Mimo że moje dzieci nie mają problemów ze spaniem, a książka należy do tych z cyklu „niemogezasnąćmamo”, miło się ją czyta także w środku dnia. Jest coś rozczulającego w ilustracjach, ale także w wielkiej apoteozie przyjaźni, którą ta opowieść przynosi. Przyjaciele żółwia ofiarują mu przecież wszystko, czego dusza zapragnie!

Świetny pomysł i realizacja, polecam nie tylko dla „nieśpiochów”.

Krystyna Romanowska

Opowieść o żółwiu, który marzył o odpoczynku i dobrym, smacznym śnie. A czy Wasze dzieci lubią spać?:)

Informacja wydawcy:

Żółw jest bardzo śpiący i zamierza przespać całą zimę. Gdy leży w łóżku po dokonaniu całego szeregu rytualnych czynności, jak mycie zębów, włożenie piżamy i ułożenie poduchy, słyszy pukanie do drzwi. To jego przyjaciele przynoszą prezenty, specjalnie przed jego długim snem. Przyjaźń jest dla żółwia ważna, z wdzięcznością przyjmuje więc kolejne podarki. Jednocześnie czuje się coraz bardziej zmęczony, marzy tylko o tym, by pozwolono mu zasnąć...

Lęk przed nocą, ciemnościami czy niepokój podczas snu są częste w dzieciństwie, dlatego nie bez znaczenia jest identyfikowanie się dzieci z postaciami, które doświadczając podobnych uczuć, zachowują spokój. W ten sposób mali czytelnicy uświadamiają sobie, że wypoczynek i cisza są potrzebne, naturalne i przyjemne.

Historia opowiedziana jest prostym językiem, składa się z rymów, powtórzeń i wyliczeń. Zabawa słowem nadaje jej tradycyjny charakter i rytm, w którym mogą uczestniczyć słuchacze. Wszystko to powoduje, że tekst jest świetnie odbierany nawet przez najmłodsze dzieci.

Pełne humoru i czułości ilustracje przygotowała Alessandra Cimatoribus. Wyróżniają się one swoistym nastrojem i charakterystyczną dla artystki fakturą. Dzięki nim nasz zaspany żółw otrzymuje wyrazisty, ekspresyjny charakterek, wzbudzając powszechną sympatię i uśmiech.