1989. Dziesięć opowiadań o burzeniu murów

Na "1989. Dziesięć opowiadań o burzeniu murów" czekałam bardzo długo. Czas, od kiedy dowiedziałam się o książce, bardzo się dłużył: oglądanie strony Wytwórni, reklamy w innych portalach tylko zaostrzały mój apetyt na tę książkę. „Moi” autorzy w takiej tematyce i z takimi ilustracjami plus szacunek do wydawnictwa za kilka poprzednich pozycji stwarzały książkę, którą muszę mieć na własność. Czekałam i nie zawiodłam się.

Crême de la crême?

- Większość tekstów: szczególnie "Żyd z Andory" Maxa Frischa (jego przewrotny sposób traktowania problemów i specyficzne poczucie humoru zawsze mi odpowiadały), tekst Jiřiego Kratochvila (Pra…widło? Pra…wicę? Pra…sę? Co wyciągnął Johanek z kieszeni?), tekst Heinricha Bölla („A dzieci to nie cywile, czy jak? „Nie można przecież stać tak bez końca i dać się zasypać śniegiem”).

- Dobór opowiadań: każdy z tekstów opowiada innym sposobem, innym językiem, o nieco innym murze („Każdy most jest inny, bo właśnie dzięki temu świat jest piękny: rożne kolory, postacie, idee”). Wydaje mi się, że każdy czytelnik (niezależnie od wieku) znajdzie swoje ulubione – przynajmniej jedno – opowiadanie.

- Ilustracje Henninga Wagenbretha – doskonale uzupełniają teksty, a ilustracje do opowiadania "Johanek i king" to według mnie jedno z najlepszych przedstawień korporacji jakie w życiu widziałam.

- Format: przypomina mi zeszyt szkolny z nienarzucającymi się „zadaniami” dla trochę starszych: przeczytaj, przemyśl i… zmieniaj się.

Dla mnie "Dziesięć opowiadań o burzeniu murów" to taki… „obywatelski prozak”, esencja, którą czasami trzeba wysupływać z wielu publikacji czy artykułów. Nie zdziwiłabym się, gdyby ktoś używał cytatów z tego właśnie "zeszytu" do pomocy w warsztatach, prezentacjach czy spotkaniach.

Przecież „każdy z nas jest budowniczym mostów”, a metafora jest czasem bardziej pomocna niż bezpośrednio wypowiedziana prawda.

Ewa Waszut, laureatka kwietniowego konkursu "Rymsa" na recenzję książki dla dzieci/młodzieży

W Empikach i dobrych księgarniach już kupicie nowość wydaną wspólnie przez dwa wydawnictwa: Hokus-Pokus i Wytwórnię. Antologia 1989. Dziesięć opowiadań o burzeniu murów celuje w nieco starszych czytelników, czyli młodzież, ich rodziców, a nawet dziadków. To szczególna pozycja: książka ukazała się jednocześnie w kilku europejskich krajach z okazji upamiętnienia 20. rocznicy upadku muru berlińskiego. Opowiadania napisało dziesięcioro pisarzy z różnych krajów Europy, wśród nich Olga Tokarczuk, Andrea Camilleri, wybitni Heinrich Boll i Max Frisch. Każdy utwór jest literacką impresją na temat tytułowego muru. Otaczało i otacza nas wciąż wiele murów, nie tylko w postaci twardych, betonowych ścian, ale też mentalnych ograniczeń i uprzedzeń…

Naprawdę warto sięgnąć po tę książkę: by nie zapomnieć, by rozmawiać i rewidować własne przekonania, i po prostu by rozsmakować się w znakomitej literaturze i świetnych, niepokojących kreską, kolorem i klimatem ilustracjach Henninga Wagenbretha.

Recenzję książki przeczytacie w zakładce "Recenzje".