Kategorie

Audiobooki

Komiks

Książki dla dorosłych

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (5-7 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Ryms

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Apollo i boskie próby. Labirynt ognia

Autorzy: , dodano Poniedziałek, 6 maja 2019 | kategoria: Książki dla dzieci (10-12 lat), Książki dla młodzieży

"Apollo i boskie próby. Labirynt ognia"
Rick Riordan
przeł. Agnieszka Fulińska
Galeria Książki, czerwiec 2018

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Pierwszą książkę Riordana przeczytałam, gdy miałam osiem lat. Dostałam ją wraz z Za niebieskimi drzwiami na Dzień Dziecka. Najpierw sięgnęłam po książkę Szczygielskiego, ponieważ miała ładną fioletową okładkę. Percy Jackson z fotosem z filmu, w czarnej kolorystyce, trochę mnie odstraszył (swoją drogą, według mnie jest to rzeczywiście bardzo brzydkie wydanie). Jednak gdy zaczęłam ją czytać, wsiąkłam i szybko pochłonęłam także następne części. Między innymi dzięki niej poznałam dobrze mitologię grecką i nigdy nie miałam z nią problemów na lekcjach polskiego. Lata mijają, a ja wciąż lubię wracać do riordanowskiego uniwersum. Mimo że wszystkie wątki i serie zaczynają mi się mieszać, mimo pewnej powtarzalności oraz przewidywalności, jestem zbyt przywiązana do bohaterów, aby ich teraz porzucić.

Seria o Apollu jest już piątą serią Riordana. Pisana z perspektywy Apolla, czyli greckiego boga sztuki, który za karę został przez Zeusa, boga bogów, zamieniony w człowieka. Apollo jako Lester Papadopoulos, czyli pulchny nastolatek z trądzikiem, wraz z kilkoma herosami, musi wypełnić misję, aby spełnić przepowiednię i uratować świat.

Drugą część serii, zatytułowaną Apollo i boskie próby, czytałam chyba rok temu, więc tak naprawdę podczas lektury najnowszej, trzeciej, nie bardzo pamiętałam opisanych wcześniej wydarzeń i nie znałam kontekstu. Liczyłam na to, że w trakcie czytania autor przypomni mi zdarzenia z poprzedniej książki. Jest to zawsze miły ukłon w stronę czytelnika. Można by się spodziewać, że i Riordan tak uczyni i między wierszami streści dotychczasowe przygody bohaterów, zwłaszcza że napisane przez niego powieści w tym cyklu są liczne, a ich wątki mogą zacząć się plątać.

Podoba mi się, że w tej serii postać Apolla nie jest wyidealizowana. W mitologii prezentuje się jako ten najpiękniejszy, najbardziej umuzykalniony i natchniony, do tego zawsze opanowany i dobry dla wszystkich. Riordan prześmiewa się z jego samouwielbienia i sprytnie ujawnia podłe cechy bohatera. Zresztą robi to samo w przypadku innych bogów. Bohaterowie książki są plastyczni i autentyczni, pomimo nierealnego świata, w którym zostali umieszczeni. Do wiernych i oddanych czytelników autor mruga okiem, mieszając bohaterów między seriami. Jest to ciekawy zabieg, który wywołuje uśmiech na twarzy.

Pomimo mojego sentymentu do książek Riordana z przykrością zauważam, że autor zaczyna już posługiwać się utartymi schematami i zużytymi motywami, a mimo to wciąż tworzy nowe serie. Sądzę, że jest przywiązany do bohaterów równie mocno co czytelnicy i żal mu jest ich porzucić.

Weronika Gwardyś, lat 14, recenzja ukazała się w 33. numrze kwartalnika "Ryms"

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • Ze zwierzyną pod pierzyną
  • Plasterek
  • Amelia i Kuba
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • Lato Adeli
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • Ryms na Facebook
  • Arctic
  • OKO
  • ryms w empikach
  • Wróble na kuble