Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książka dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla dorosłych

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (5-7 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Ryms

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Tylko w mojej głowie

Autorzy: , dodano Czwartek, 22 lutego 2018 | kategoria: Książki dla dzieci (7-10 lat), Książki dla dorosłych

"Tylko w mojej głowie"
Sharon M. Draper
przeł. Robert Pucek
Biała Plama, 2016

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Książek takich jak ta mamy na rynku wydawniczym sporo. Popularność zekranizowanego niedawno „Cud chłopaka” pokazuje, że na fali coraz większej świadomości społecznej, zapotrzebowanie na pozycje traktujące o niepełnosprawności będzie prawdopodobnie rosło. Podobnie zresztą jak konkurencja na księgarskich półkach.

 „Tylko w mojej głowie” Sharon M. Draper wśród amerykańskich czytelników cieszyła się ogromnym powodzeniem. Po premierze w 2010 r., książka przez dwa lata nie opuszczała prestiżowej listy bestsellerów "New York Timesa", zdobywając również liczne nagrody przyznawane przez międzynarodowe gremia. Polska premiera nie wybrzmiała aż tak szerokim echem, co może i lepiej, biorąc pod uwagę, że silny emocjonalny kopniak jaki daje czytelnikowi, nie jest współmierny do jakości samej lektury i uczciwości narracji.

Gdyby chcieć szukać odpowiedzi na pytanie, gdzie autorka zgubiła czytelnika w szlachetnej historii o jedenastolatce z porażeniem mózgowym, zadanie nie będzie trudne. Żyjąca jak zakładniczka swojego sparaliżowanego ciała, jednocześnie przejawiająca ponad przeciętną inteligencję i ciesząca się wybitną pamięcią 11-letnia Melody, ma wzbudzić w czytelnikach litość i poczucie winy. Odrzucenie przez rówieśników, niekompetencja dorosłych i niewspółmierna do okoliczności bezradność bohaterki to czynniki, które przez całą książkę skutecznie manipulują emocjami, sprawiając że nastoletni czytelnik dość łatwo pominie słabe strony książki. Uczuciowa huśtawka jaką serwuje nam autorka sprawia, że bohaterkę albo pokochamy albo znienawidzimy. Można książce wybaczyć dość przewidywalną fabułę i płaskich bohaterów, ale już pierwszoosobowa narracja niemej od urodzenia Melody, bardziej przypominająca monolog dorosłej osoby, budzi w czytelniku czujność i powątpiewanie.

 Bardzo chciałam polubić Melody i przejąć się jej losem, ale czarno-biały świat nakreślony w powieści szybko postawił barykadę między niepełnosprawnymi a resztą świata. Autorka niestety nie rehabilituje się nawet w końcowych rozdziałach. Zakończenie książki jest gorzkie, dalekie od typowego dla literatury młodzieżowej, podnoszącego na duchu happy endu. Nie osiąga również celu pedagogicznego: w świadomości czytelnika ludzie niepełnosprawni pozostają ostatecznie na marginesie społeczeństwa, bez nadziei na akceptację i zrozumienie. W polskiej wersji językowej musimy się również zmierzyć z bardzo koślawym tłumaczeniem, które aż skrzy się od kalek językowych i błędów stylistycznych. Całość nie pozostawia złudzeń, że zbyt nachalny dydaktyzm może przynieść zupełnie odwrotny skutek.

Zosia Gwardyś

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • Arctic
  • Ryms na Facebook
  • OKO
  • Amelia i Kuba
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • Kobiety
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • Lato Adeli
  • Ze zwierzyną pod pierzyną
  • maly atlas ptakow
  • ryms w empikach
  • Wróble na kuble
  • Mały atlas motyli