Kategorie

Audiobooki

Komiks

Książki dla dorosłych

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (5-7 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Ryms

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Serafina i czarny płaszcz

Autorzy: , dodano Poniedziałek, 6 maja 2019 | kategoria: Książki dla dzieci (10-12 lat)

"Serafina i czarny płaszcz"
Robert Beatty
przeł. Jowita Maksymowicz-Hamann
Mamania, 2017

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Ciarki przeszywające na wskroś, bijące szybciej serce, spocone dłonie – tak możecie się czuć – Wy i Wasze dzieci, zagłębiając w tej elektryzującej lekturze. A jeśli jeszcze do tego dojdzie całkowite pochłonięcie, niemożność oderwania się i niecierpliwe czekanie na kolejne części (w Polsce ukazała się pierwsza, ale autor już napisał kolejne dwie, całość to trylogia) – decydujcie sami, czy chcecie się poddać urokowi czytania. W moim odczuciu nie proponujcie książki dzieciom młodszym niż 11-letnie. „Nie ma się czego bać, dziecko” - słowa mężczyzny, który zapewniając, że nie zrobi krzywdy sprawia, że każdej kolejnej nocy znika jedno z dzieci – mogą niepokoić, tak jak i mroczny klimat książki. Skądinąd świetny, taki, jakiego oczekujemy w przypadku pozycji na pograniczu horroru, fantastyki i realności, z wykorzystaniem wątków detektywistycznych. Klimat utkany z dźwięków, zapachów i niedopowiedzeń. Wciągający, zbudowany z narastającego napięcia (raczej każe ono nie odrywać się od opowieści niż rezygnować z niej w popłochu). Nie wiem, jak reagowałyby na to młodsze dzieci, wiem jednak, że swoim nie fundowałabym takiego niepokoju (książka polecana jest jako 9+).

Choć to schyłek XIX wieku, zatem czas odległy dla współczesnego czytelnika, nie oznacza to historycznej przepaści. Bo główna bohaterka może nieco inna niż rowieśnicy – wydaje się być jednak bliska. Intrygująca, zwinna, ponad wiek odważna, mająca ponadludzkie zdolności, a jednocześnie delikatna, opiekuńcza i tajemnicza, bo nie znana nikomu. Główna Łowczyni Szczurów, którą ojciec z jakiegoś powodu ukrywa przed oczami innych, a jednocześnie dba o to, by mieszkanie w piwnicach posiałości Biltmore nie odcisnęło się na jej rozwoju, nie ograniczało jej możliwości poznawania świata. Serafina potrafi przemykać się tak, że nikt nie domyśla się nawet jej istnienia, obserwując bacznie tych, którzy wcale nie widzą jej. Tylko las jest z jakiegoś względu strefą dla niej zakazaną. Relacja Serafiny z ojcem, historia, którą jej opowiedział, jego troska, pomimo tego, że nie jest to wątek wiodący – wciąga i wzrusza...

Stając się świadkiem tragedii dziewczynki w żółtej sukience i kolejnych znikających dzieci Serafina rozpoczyna poszukiwania. Znajduje sprzymierzeńca – młodego panicza Braedena, wychowywanego i czule traktowanego przez wujostwo (a jednak znanego z samotniczego trybu życia) - właścicieli posiadłości Biltmore - państwa Vanderbiltów, po tragicznej śmierci jego rodziny. To o niego zaczyna bać się Serafina, początkowo niepewna, czy może zaufać, poruszona jednak rodzącym się uczuciem, którego dotychczas nie znała...

Wracając do Biltmore - majątek to był nie tylko największy, ale i najwspanialszy w całej Ameryce (faktycznie istnieje, a rodzina Vanderbiltów żyła naprawdę). Nic dziwnego, że „bogaci, sławni i potężni” gościli pod jego dachem. Czy wśród nich znajdzie się ten, który odpowiada za zniknięcie dzieci? Właściciel grzechoczącego czarnego płaszcza – cuchnący, odrażający, zakrwawiony, wokół krórego jarzyła się „ciemna, połyskująca mgiełka makabrycznej aury” - dzięki komu został rozpoznany i w jakim celu czyhał na swoje ofiary? I co ma wspólnego z nimi wszystkimi puma i jej kociaki?

W jakie tajemnice wprowadzi nas kolejna część trylogii? Czy Serafina zostanie postawiona wobec konieczności rozwiązania nowej zagadki i stawi czoła niebezpieczeństwom? Czy uda się zachować podobny elektryzujący klimat powieści? Czekamy na drugą, już zapowiadaną przez wydawnictwo część.

Anna Kossowska-Lubowicka

 


 

"Serafina i czarny płaszcz" to pierwsza część trylogii o Serafinie. Jest to wspaniała, lecz mroczna książka. Opowiada ona o jedenastoletniej dziewczynie. Serafina była zniekształcona i nietypowa w porównaniu do innych dziewczyn w jej wieku. Była bardzo spostrzegawcza, miała wyjątkowo dobry słuch. Przemieszczała się wyjątkowo cicho. Te wszystkie cechy pozwalały jej być niezauważoną przez jedenaście lat. W wielu cechach Serafina przypominała zwierzę – miała oczy podobne do pumy, wyjątkowo rozwinięte zmysły i nie wiadomo z jakiego powodu ciągnęło ją do lasu. Nie miała przyjaciół, ponieważ mieszkała w piwnicy w wielkim domu Biltmore, gdzie jej tata pracował jako mechanik. Serafina nie wiedziała, czemu tak żyje, a nie jak wszystkie inne dziewczyny z Biltmore. Wielokrotnie pytała tatę, dlaczego mieszkają w piwnicy i kto był jej mamą. Pewnej nocy Serafina usłyszała krzyki dochodzące z dalszej części piwnicy, poszła za odgłosem i wtedy zauważył ją przerażający tajemniczy mężczyzna ubrany w straszny czarny płaszcz. Mężczyzna w swoich rękach trzymał dziewczynkę w żółtej sukience, która nagle znikła, jakby była wchłonięta przez tajemniczego mężczyznę. W następnych rozdziałach Serafina poznaje jedynego przyjaciela i razem z nim zaczyna poszukiwania tajemniczego mężczyzny. Wszystkie wydarzenia dzieją się w ogromnym domu w Biltmore oraz w przerażającym i tajemniczym lesie. Bardzo polecam tę mroczną trylogię.

Julek Gil, lat 12, recenzja ukazała się w 33. numerze kwartalnika "Ryms"

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • Ze zwierzyną pod pierzyną
  • Żółwik
  • OKO
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • 12 miesięcy
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • Ryms na Facebook
  • Lato Adeli
  • Wróble na kuble
  • Arctic
  • czaple
  • ryms w empikach