Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Triangle

Autorzy: , dodano Środa, 11 października 2017 | kategoria: Obce strony

"Triangle"
Mac Barnett, Jon Klassen
Candlewick Press: Somerville, Massachusetts 2017


Galeria zdjęć:

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Na początku był… Trójkąt. Czarny, rysowany grafitem, o ostrych kątach i dużych, wyrazistych oczach. Zwróćmy uwagę na te oczy. Patrzą z kartonowej okładki, świdrują i przenikają na wylot, zanim jeszcze otworzymy książkę. W środku czeka na nas świat uproszczony, zredukowany do trójkątów i kwadratów. Co prawda, na paru kartach pojawiają się jeszcze bezimienne kształty i jakieś rachityczne rośliny, ale to nie na nich skupia się uwaga czytelnika.

Historia jest tak krótka i prosta, że opowiem ją w całości. Oto Trójkąt, mieszkający w trójkątnym domu, wychodzi przez swoje trójkątne drzwi, by zrobić żart Kwadratowi. Kiedy dociera do jego domu, zatrzymuje się przed kwadratowymi drzwiami i zaczyna syczeć jak wąż. Kwadrat, który boi się węży, panikuje. Wtedy Trójkąt zdradza swoją obecność, wybuchając głośnym śmiechem. Rozzłoszczony Kwadrat wyrusza w pogoń za podstępnym Trójkątem. Ściga go aż do samego domu, lecz z powodu swego kwadratowego kształtu, nie może wejść przez trójkątne drzwi. Trójkąt znowu wybucha śmiechem, lecz po chwili ogarnia go przerażenie – stojący w drzwiach Kwadrat blokuje dostęp światła, w domu robi się ciemno, a Trójkąt panicznie boi się ciemności… Teraz to Kwadrat zaczyna się śmiać, mówiąc, że od początku planował ten żart. I tu właściwie opowieść się kończy. Ostatnie zdanie jest pytaniem skierowanym bezpośrednio do czytelnika: czy naprawdę wierzysz Kwadratowi?

Po pierwszej lekturze „Triangle” czułam, że czegoś mi w tej książce brakuje. Przeczytałam więc ją jeszcze raz, a potem kolejny, aż zrozumiałam, że mój niedosyt bierze się z porównywania „Triangle” do wcześniejszego, wspólnego dzieła Barnetta i Klassena – „Sam i Dave kopią dół”.

Z pozoru prosta historia o dwóch chłopcach kopiących dół w poszukiwaniu „czegoś spektakularnego”, staje się na końcu zawiła i złożona, zmuszając odbiorcę do wyjścia poza to, co zostało literalnie powiedziane w tekście. Podczas gdy „Sam i Dave…” jest książką wielopłaszczyznową, wywołującą subtelny uśmiech, skłaniającą do szukania naszej własnej definicji skarbu i dostrzegania tego, co ukryte przed ludzkim wzrokiem, „Triangle” – przeciwnie – jest utworem jednowymiarowym, pozbawionym drugiego dna, za to wywołującym głośny śmiech. Nawet jeśli jego zakończenie jest otwarte, pozostaje dziełem skończonym. Na postawione na końcu pytanie, odbiorca może odpowiedzieć jedynie „tak” lub „nie”.

Pod względem formy i treści „Triangle” to książka wybitnie minimalistyczna. Barnett i Klassen oszczędnie operują słowem i środkami wizualnymi. Krótkie, powtarzane zdania, skąpe dialogi. Ciemne, przygaszone ilustracje na kremowym tle. Dominują kolory ziemi – odcienie czerni, brązu, szarości, czerwonej ochry, żółci, gdzieniegdzie trochę mięty. Ponure kolory świetnie współgrają z surowym tekstem. Patrząc na ten świat, mam silne wrażenie, że poza Trójkątem i Kwadratem nikt na tej ziemi nie mieszka. Nic się tutaj nie dzieje. Nawet mimika bohaterów ograniczona jest do ruchu oczu. Wielka cisza przepełnia pustą krainę. Intrygujące miejsce. Jest trochę tak – mówi Jon Klassen – jakby to wszystko wydarzyło się dwa miliony lat temu lub dwa miliony lat po tym, jak człowiek zniszczył wszystko. (1) Jak w tym surrealistycznym świecie odnajdują się nasi bohaterowie? Co ich ze sobą łączy?

Mimo że słowo „przyjaciel” celowo nie występuje w tekście (pojawia się tylko raz na czwartej stronie okładki), relację łączącą Trójkąta i Kwadrata trzeba nazwać przyjaźnią. Może jest to specyficzna przyjaźń, nie za często pokazywana w książkach, ale przyjaciele robią sobie przecież żarty – tłumaczy Mac Barnett. (2) Przy założeniu, że żadne inne istoty nie zamieszkują tej dziwnej planety, możemy się zastanawiać, na ile jest to przyjaźń z wyboru, a na ile z konieczności? Ale możemy też spojrzeć na ostatnią stronę książki, gdzie obok dedykacji i krótkiej notki o autorach, zobaczymy Trójkąta i Kwadrata, machających do nas wesoło. Dwaj starzy przyjaciele?

Barnett i Klassen nie dają nam „ładnego” czy też „grzecznego” zakończenia. Trójkąt zakpił sobie z Kwadrata, Kwadrat odegrał się na Trójkącie, a na koniec obaj znaleźli się w pułapce. Pozostaje spytać, czy ktoś nie zakpił sobie także z czytelnika? Być może odpowiedź znajdziemy w kolejnej książce duetu Barnett – Klassen. Autorzy zdradzili już, że „Triangle” jest pierwszą częścią trylogii. Druga część „Square” ma się ukazać wiosną 2018 roku, zaś ostatnia „Circle” – wiosną 2019. (3)

Monika Solecka-Filipczak

 

Przypisy:

(1) Wywiad z J. Klassenem i M. Barnettem z 29.03.2017 podaję za http://www.artofthepicturebook.com/-check-in-with/2017/3/27/an-interview-with-jon-klassen-and-mac-barnett [dostęp z 04.10.2017].
(2) Tamże.
(3) Tamże.

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • Jano i Wito baner
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • ryms w empikach
  • Przed twoimi urodzinami
  • ksiazka za dyche
  • OKO
  • zbuntowany elektron
  • liczby i kolory
  • maly atlas ptakow
  • Ryms na Facebook