Życie w ciągłym oczekiwaniu
Ta niepozorna książka w kształcie listu trąca w człowieku czułą strunę. Przez swoją skromność graficzną czy nawet ascetyzm oddziałuje jeszcze mocniej, bo nie pozwala rozproszyć się myślom. A te, skupione, trafiają jak ostrze wprost do serca. Ten list może być wysłany do mnie, do Ciebie, do świata. Bo to historia tego, co nam się zdarzyło i tego, co nas jeszcze czeka. To uniwersalny przekaz o tym, co dotyczy każdego z nas: życia. Życia uwikłanego w ciągłe oczekiwanie na nadejście Czegoś. Na co innego czeka się będąc dzieckiem („…aż przestanie padać”), dorosłym („…na dziecko”), starcem („…na to, że ktoś zadzwoni do drzwi”). I tak dochodzi się do momentu, w którym czeka się na nowe życie (wnuka). I tak w nieskończoność: przychodzimy, odchodzimy, a po nas przyjdą następni, którzy też odejdą… Przecież tu nie trzeba nic więcej tłumaczyć.
W książce to zaklęte koło spięte jest jedną czerwoną nitką, która wije się (dosłownie!) przez każdą stronę, pełniąc różnorakie funkcje: raz jest ścieżką, innym razem kokardą na głowie, łańcuchem na świątecznej choince, wężykiem kroplówki, pępowiną, szalem, zalążkiem nowego życia, wreszcie nicią łączącą dwoje bliskich sobie ludzi, która zostaje przerwana, gdy jedno z nich odchodzi. Czerwona, bo to symbol życia, krwi, miłości, namiętności… Tego wszystkiego, z czego życie się składa i co stanowi o jego wartości… To czerwień, która nie pozwala zapomnieć i nie widzieć. Na tle śnieżnobiałych kartek aż kłuje w oczy. Nić łączy bardzo proste ilustracje, same kontury, wykonane czarnym piórkiem, bardzo cienką kreską. Rzadko, bardzo rzadko pojawia się jeszcze kolor szary – taki sam, jaki jest na banderolce kłębka nici ukazanego na samym końcu książki. Ten kłębek to taki skrót czy porządek, jaki był lub może jaki kiedyś zapanuje, ale nie będzie nam dane go oglądać.
Ta niezwykle esencjonalna publikacja wprawia w zadumę nad kruchością istnienia, które można zamknąć w zaledwie kilku zdaniach, z których pierwsze zaczyna się od słowa: „Czekam…” Jej bohater, bezimienny, bezbarwny, taki Każdy i Nikt w jednym, doczekał się wielu szczęśliwych, ale i smutnych chwil. Dopóki te drugie nie przeważają nad pierwszymi, to jeszcze jest dobrze. A jeśli dzieje się inaczej? Cóż, pozostaje CZEKANIE…
Agata Hołubowska
link
.jpg)
