Szlemiel

Autor "Szlemiela" nie mógł wymyślić lepszego zabiegu dla swojej książki o Holokauście niż wprowadzenie narracji pierwszoosobowej i uczynienie narratorem... psa, białego buldoga angielskiego. Pomysł ze wszech miar godny pochwały i zwykłego, czytelniczego podziwu. Pies staje się narratorem, świadkiem, w końcu uczestnikiem zagłady Żydów. To przejmująca historia, która niestety nie kończy się happy endem. Oczami, węchem, smakiem Szlemiela poznajemy losy rodziny inteligentów żydowskich mieszkających w Warszawie. Doktor i jego żona trafiają do getta, ich sześcioletnia córka Joasia wydostaje się zza Muru i razem ze Szlemielem walczy o przetrwanie po aryjskiej stronie. Nie jest to łatwe, gdy wokół czyhają denuncjatorzy.

Świetnie czyta się opisy psich spotkań, podczas których psy politykują, dyskutują o rasizmie, wymieniają się cennymi informacjami o wojnie. Z wypiekami śledzimy losy Joasi i Szlemiela zdanych na łaskę dobrych ludzi, których wokół coraz mniej. Wzruszenie ściska za gardło, gdy widzimy tę parę, samotną, zdesperowaną, idącą w stronę getta...

Piękna, świetna literacko, zilustrowana w czerni i bieli opowieść o nieludzkim czasie.

Ewa Skibińska

Informacja wydawcy: Żydowskie imię Szlemiel oznacza wyjątkowego pechowca. Jednak jego właściciel – biały angielski buldog – cieszy się wygodą i beztroską dostatniego psiego życia. Mieszka w Alejach Ujazdowskich otoczony przyjaciółmi, których spotyka na spacerze. Nagły wybuch wojny wywraca psi świat do góry nogami zmieniając wszystko raz na zawsze. Ryszard Marek Groński znalazł zaskakujący mocą przekazu sposób na opowiedzenie młodym czytelnikom o Holokauście.

W pozornie lekkiej opowieści prowadzonej z psiej perspektywy porusza tematy trudne do wyjaśnienia: wojny, dyskryminacji, Zagłady. Nietypowy psi bohater sprawia, że opowieść o historycznej traumie znajduje nowy wymiar. Delikatnie, umiejętnie, bez zbędnych słów i epatowania grozą prowadzi czytelnika aż do wstrząsającego końca. "Szlemiel" Marka Ryszarda Grońskiego staje się niecodzienną lekcją historii i podróżą w czasie.

RYSZARD MAREK GROŃSKI (1939 r.) – pisarz, satyryk, felietonista tygodnika „Polityka”. Autor opracowań oraz antologii poświęconych historii kabaretu. Współpracował z tygodnikiem „Szpilki” oraz warszawskimi kabaretami literackimi, m.in.: Szpakiem, Wagabundą, Dudkiem oraz Pod Egidą. Kontynuator tradycji Tuwima i Hemara. Autor wielu utworów dla dzieci.

Recenzję książki przeczytacie w zakładce obok.