Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Czarny ptak

Autorzy: , dodano Czwartek, 7 lipca 2011 | kategoria: Studencki HYDE PARK, Patronat Rymsa, Książki dla dzieci (3-5 lat), Książki dla dzieci (4-6 lat), Książki dla każdego

"Czarny ptak"
Suzy Lee
ilustr. Suzy Lee
przeł. Edyta Matejko-Paszkowska
Wydawnictwo Kwiaty Orientu, 2010


Galeria zdjęć:

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Stojąc w dziale książek dla dzieci rodzice pośpiesznie wybierali coś idealnego dla swych pociech. Jedna mama sięgnęła po "Czerwonego Kapturka" z tekturowymi stronami, inna dotykała materiałowych ilustracji. Gdzieś obok pewien tata wydał odgłos zachwytu, gdy z książki wyskoczył papierowy dinozaur. I chociaż na linii ich wzroku, pośród małych kolorowych książeczek, stała jedna - duża i biała, to nikt po nią nie sięgnął. Będąca poza zasięgiem dziecięcych rąk i zainteresowaniem dorosłych skazana była na zapomnienie. "Czarny ptak". Książka, której wyjątkowość jest jednocześnie jej przekleństwem w dobie kolorów, grafiki i gadżetów. Czy jest dla niej miejsce w tym właśnie świecie?

"Czarny ptak" to pozycja z zakresu książki obrazkowej dla dzieci i co jest obecnie niedoceniane, również z pola produkcji artystycznej. Jej autorką jest koreańska malarka i rysowniczka Suzy Lee. Laureatka wielu międzynarodowych nagród w dziedzinie ilustracji. Książka opublikowana została w Polsce w maju 2010 roku przez wydawnictwo Kwiaty Orientu, które promuje w naszym kraju kulturę koreańską, ma już na swoim koncie takie pozycje jak „Klara i Hauni”, czy właśnie „Czarny ptak”.

"Czarny ptak" pomimo sporego formatu jest stosunkowo krótką książką. Na 32 stronach możemy obejrzeć 16 dwustronicowych ilustracji wraz z krótkimi, rozrzuconymi i podzielonymi zdaniami. Chcąc je posklejać nie potrzebowalibyśmy do tego więcej niż kilku linijek. Tekst, a raczej podpisy towarzyszące ilustracjom, ograniczają się do niezbędnego minimum, wyrażają myśli głównej bohaterki. Jej wewnętrzny monolog. Główną rolę gra tutaj ilustracja i jak przystało na książkę obrazkową z pola produkcji artystycznej jest ona wyjątkowo dopieszczona i dopracowana. Ilustracje wykonane za pomocą litografii, która daje efekt ciężkiej grubej kreski, wręcz wydaje się, że stronnice zostały namalowane węglem bądź grubą kredką. Wątpliwości te rozwiewa śliski, pół matowy papier. Jednak co jest najważniejsze i tak wyjątkowe w "Czarnym ptaku" to barwy. Jakby na przekór wszystkim kolorowym publikacjom dla dzieci użyte zostały tylko dwa kolory: czerń i biel. Kontrast jest tak mocny, że aż urzekający. To połączenie barw całkowicie wyjaśnia uprzedzenia potencjalnych nabywców do kupna tej książki. Sprawia ona wrażenie ponurej, kreski są zdecydowane i grube. Wizerunek dziewczynki przywołuje na myśl biedę, nieszczęście, wskazuje na jakąś ciężką i poważną problematykę, co zresztą sugerują postacie kłócących się rodziców za drzwiami. "Czarny ptak" wygląda, jakby trafił na półkę literatury dziecięcej przez przypadek, na skutek pomyłki lub czyjegoś zaniedbania. Nic bardziej mylnego, gdyż po tę książkę sięgać mogą już czterolatki i co ciekawe, będzie ona dla nich bardziej niż dla nas zrozumiała.

Historia opowiedziana w "Czarnym ptaku" jest jednocześnie prosta i trudna. Optymistyczna i melancholijna. Jak biel i czerń. Pełna kontrastów. Pozwala zobaczyć to, co sami chcemy widzieć. Jasność lub ciemność lub to i to. Bohaterką naszej książki jest mała dziewczynka, która słyszy przez drzwi krzyk rodziców. Staje się ona narratorem i jedyną biorącą głos osobą. Pyta dlaczego rodzice nic jej nie mówią, że przecież słyszy, że czuje. Siedząc w zadumie spostrzega czarnego kruka tuż przed nią i chce być taka jak on, chce latać. Ptak rośnie i porywa dziewczynkę ze sobą. Wznoszą się ponad dom, pola, las, by po tej podróży wrócić do rodziny, ale już z uśmiechem na twarzy.

Dorosły odbiorca po obejrzeniu "Czarnego ptaka" może mieć wątpliwości do tego, czy dać książkę dziecku. Wydaje się nazbyt filozoficzna i metaforyczna. Główna bohaterka cierpi z powodu nieporozumień w domu rodzinnym i wygląda na to, że ucieka od problemu w swój własny świat. Jest to po części prawdą, jednak książka ta niesie jeszcze inne przesłanie - każdy z nas musi czasem znaleźć swoje miejsce, swojego czarnego ptaka, który pozwoli nam spojrzeć na wszystko z daleka, z szerszej perspektywy i pozwoli dojrzeć tą śnieżną biel pośród wszechobecnej czerni. Książka jest warta przeczytania, a właściwie obejrzenia. Oceniając ją z perspektywy pedagoga – zawiera ona wszystkie potrzebne elementy. Świat fantazji zrozumiały dla dziecka, przepiękne i wykonane wspaniałą techniką ilustracje oraz wartości dydaktyczne. Nie można zapominać jednak, że książka ta (zresztą jak każda inna) powinna być czytana wraz z rodzicem, aby cierpliwie odpowiadał on na dziecięce wątpliwości i pobudzał ciekawość. Mimo to "Czarny ptak" na pewno jest jedną z tych książek, do których dziecko później już wraca samo, oglądając każdą ilustrację, wyszukując coraz to nowe szczegóły i zagłębiając się w nią bardziej i bardziej.

Trudno jest jednoznacznie ocenić "Czarnego ptaka". Jest to z całą pewnością książka artystyczna, z głęboką treścią, piękną formą. Osobiście nadal nie jestem przekonana do artystycznych publikacji. Byłam wychowana na kolorowych małych książeczkach, pełnych postaci z bajek i trudno jest mi od razu zachwycać się czymś tak odmiennym. Pierwszą reakcją na omawianą książkę było niekontrolowane zniesmaczenie, które jednocześnie wprawiło mnie samą w zdumienie: jak głęboko zakorzenione są we mnie schematy, mówiące o tym, co jest dziecięce, a co nie. Poczucie nieomylności objawiające się tym, że to my wiemy najlepiej co jest dobre dla dziecka, prowadzi do tego, że nie pytamy je o zdanie. Dziecko które na pewno z ciekawością sięgnęłoby po "Czarnego ptaka" może zostać pozbawione tej możliwości, chociażby przez to, że książkę postawiono poza zasięgiem jego rąk.

Pomimo swoich wątpliwości uważam tę książkę za niesamowicie wartościową i interesującą - dla kochających piękne książki i szukających w nich czegoś więcej niż wyskakujących stworów i idyllicznych historii.

Dorota Mentel, studentka pedagogiki na Uniwersytecie Gdańskim. Recenzja powstała jako praca zaliczeniowa w ramach zajęć z „Wiedzy o książce dla dzieci”, prowadzonych przez dr Małgorzatę Cackowską w Instytucie Pedagogiki UG.

***

"Czarny ptak" koreańskiej autorki i ilustratorki Suzy Lee przemawia do nas czarno-białymi obrazami. To historia małej dziewczynki, która ucieka w marzenia przed dziwnym, pełnym niezrozumiałych konfliktów i emocji światem dorosłych. Przenosi ją do świata fantazji tytułowy czarny ptak. Niby zwykły, ale w oczach dziewczynki ptak potężnieje, ba, zamienia się w wielkie ptaszysko zdolne unieść małą bohaterkę wysoko w przestworza. Ten lot jest fascynujący, niezwykle radosny, oczyszczający, daje dziewczynce poczucie siły i wolności. Dobra energia zostaje w niej już po powrocie do rzeczywistości...

Marzyliście kiedyś o lataniu? O tym, by na chwilę dostać skrzydeł? Stać się ptakiem? Przypomniałam sobie o tym swoim dziecięcym, ale i aktualnym marzeniu patrząc na ilustracje Suzy Lee: sugestywne, dynamiczne, niemal rozsadzające kolejne strony. Sprawił to nie kolor, a czerń i biel grafik (książka jest zilustowana techniką litograficzną). Nie wyobrażam sobie "Czarnego ptaka" w kolorze. Mogę sobie natomiast wyobrazić tę książkę bez tekstu. Tworzy go kilkanaście zwięzłych, krótkich zdań. Mogłoby ich nie być, bo obraz mówi wszystko. 

Ewa Skibińska

link


Zobacz także:


Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • Jano i Wito baner
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • zbuntowany elektron
  • OKO
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • maly atlas ptakow
  • ryms w empikach
  • liczby i kolory
  • Ryms na Facebook
  • Przed twoimi urodzinami
  • ksiazka za dyche