Pewnie, że Lotta jest wesołym dzieckiem

Pewnie, że Lotta jest wesołym dzieciakiem!

Ostatnia część przygód Lotty rozgrywa się wczesną wiosną. Surowa północna przyroda jeszcze nie do końca obudziła się po zimie, a w powietrzu wciąż można wyczuć dotkliwe zimno i nieprzyjemny chłód. Obraz wczesnego przedwiośnia znakomicie oddają wspaniałe, malarskie pociągnięcia pędzla Ilon Wikland, zachwycające obrazy pachnące mokrą ziemią, przymglone, utrzymane w chłodnych, brunatnych i niebieskich odcieniach, nieznacznie tylko rozświetlone wczesnowiosennym słońcem. Dzięki tej książce nasze dzieci dowiedzą się, jak w dalekiej Szwecji spędza się Wielkanoc i na czym właściwie polega nieznany u nas zwyczaj przebierania się za wielkanocne czarownice. Dzielna Lotta, której właśnie wypadł pierwszy ząb, po raz kolejny dowiedzie, że umie prawie wszystko i że nie ma dla niej rzeczy niemożliwych, nawet jeśli miałoby się okazać, że w sklepie zabrakło czekoladowych jajek i zajączków, których to szwedzkie dzieci z zapałem szukają w swoich przydomowych ogródkach w Wielką Sobotę, i coś z tym trzeba będzie zrobić...

Dla sympatyków Lotty ta wielkanocna historia stanowi jednocześnie pożegnanie z rezolutną, obdarzoną niezłym charakterkiem dziewczynką. I pozostaje tylko żal, że Astrid Lindgren nie zdążyła napisać o niej więcej...

Agnieszka Alichnowicz