Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Niedoparki powracają

Autorzy: , dodano Piątek, 5 grudnia 2014 | kategoria: Nowości, Książki dla dzieci (7-10 lat), Książki dla dzieci (10-12 lat)

"Niedoparki powracają"
Pavel Šrut
ilustr. Galina Miklínová
przeł. Julia Różewicz
Wydawnictwo Afera, 2014

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Pamiętacie ostatnie sceny "Niedoparków"? Po rozwiązaniu problemów z ludźmi i awanturnikiem Kudłą Dederonem niedoparki znalazły spokojną przystań u profesora Kędziorka. Hihlik pożegnał Ramika i wskoczył do ciężarówki wiozącej pomoc dla Afryki. Bo tam, gdzie ludzie odziewają swoje stopy w skarpety, towarzyszą im niedoparki. A w Afryce - ze względów wiadomych - niedoparki biedują. Rodzice Hihlika kilka lat wcześniej wybrali się z pomocą afrykańskim krewniakom i słuch po nich zaginął.

W drugiej części trylogii przygoda goni przygodę. Hihlik, który już w pierwszej części przestał być safandułą i wręcz ukochał przygody, trafia do Domu Szczęścia dla niedoparków, prowadzonego w Tanzanii przez ekscentrycznego milionera. Ile jest szczęścia w tym przybytku, ocenimy razem z bohaterami. Śladem Hihlika do Afryki podąża stary wróg w agrafką w uchu - przygarną go fanatyczni Czciciele Niedoparokwiatu, wierzący w skarpetkową mannę z nieba. Czy rodzice Hihlika żyją? Jaką rolę w tych awanturach odegra zwinna niedoparka Kawa, tłuścioszek Bumka i tajemniczy Mahawiśnia? Jakby niedoparczych wrogów było mało, nocą budzi się afrykańska fauna: dwulicowa mysz smugowa, golec paskudny i szczurokret wielkogłowy.

Drugą z trzech części "Niedoparków" czyta się bardzo dobrze. Srut tworzy pełne werwy i humoru plastyczne sytuacje. Postaci są dobrze napisane, ich osobowości interesująco ewoluują; dodam, że nawet drugo- i trzecioplanowych bohaterów stworzył Srut ciekawych. Powieść jest niewątpliwie przygodowa, z absurdalnie wyjaskrawioną egzotyką oraz potęgującymi komizm aluzjami do "dorosłego świata". Niektóre z tych nawiązań, jak zderzenie kultur albo paradoksy dobroczynności to całkiem poważne tematy do przemyśleń. Pół serio, a pół komicznie przewijać się będzie pytanie: czy pożeranie skarpet zdobytych na ludziach to jedyny cel życia niedoparków?

Tym, co można zarzucić konstrukcji powieści, jest nadmiar nitek fabularnych, które wysnuwają się w szalonym tempie i gmatwają historię. Życzyłabym sobie zatem większej klarowności fabuły. Zredukowałabym też liczbę akapitów - w subiektywnym odbiorze ich obfitość niepotrzebnie wzmaga dramatyzm, zakłócając odbiór. Jednak zalety przysłaniają wady; długo nie zapomnę Srutowi salw śmiechu i szpileczek wzruszenia.

Alicja Szyguła

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • ryms w empikach
  • Ryms na Facebook
  • znajdz nas
  • z duchem do teatru
  • zbuntowany elektron
  • Kajtek
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • zoo litery
  • ksiazka za dyche
  • Przed twoimi urodzinami
  • OKO
  • trzy mam ksiazki
  • co sie dzieje