Całus na dobranoc

Bez całusa ani rusz!

Zasypianie to ważny moment każdego dnia dla dzieci. Można być wtedy sam na sam z mamą lub tatą, w domu panuje cisza, jest czas na czytanie książki i opowiadanie bajek, a rodzice przytulają, uśmiechają się i robią wszystko, by dzieci miały piękne, kolorowe sny. O tych właśnie istotnych chwilach, stających się niejednokrotnie codziennym rytuałem, jest książka „Całus na dobranoc” autorstwa Amy Hest. Pani Misiowa (mój mąż był oburzony: „Oczywiście! A dlaczego nie pan Miś?!”) układa do snu swego synka Sama. Wydaje jej się, że spełniła wszystkie życzenia swego dziecka: przeczytała ulubioną książkę, podała ciepłe mleko, przykryła szczelnie czerwonym kocykiem, stópkom zrobiła miękkie „gniazdka”, ułożyła do snu wszystkich pluszowych przyjaciół Sama, tymczasem on… ciągle na coś czeka i zasnąć nie chce. Ach, pani Misiowa sobie przypomniała, przecież nie dała jeszcze całusa na dobranoc! Oj, nie szczędzi ona tych całusów, ale dopiero po tej „serii” Sam może spokojnie odpłynąć w ramiona Morfeusza.

Historyjka krótka i prosta, ale dotykająca ważnej rzeczy: bliskości matki i dziecka; intymnej chwili, na którą pewnie wiele dzieci czeka, a inne być może za nią mocno tęsknią… Opowieść przepięknie namalowana pędzlem Anity Jeram. Każdy z obrazków to osobne dzieło sztuki, które z chęcią powiesiłabym na ścianie w pokoju mojego synka. Piękne, w przeważającej liczbie ciepłe kolory, ładne postacie misiów, udana kompozycja, sympatyczna myszka przemykająca czasem ze strony na stronę, dostrzegana tylko przez spostrzegawczych małych czytelników/słuchaczy! Można patrzeć i patrzeć… No i to „ciepło” bijące od pani Misiowej i całej powiastki. Dobra rzecz do uspokajania dzieci przed snem. Nie zapomnijmy o najważniejszym: całus na dobranoc!

Agata Hołubowska