Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Ciocia Jadzia w Rzymie

Autorzy: , dodano Środa, 2 lipca 2014 | kategoria: Nowości, Książki dla dzieci (4-6 lat), Książki dla dzieci (7-10 lat)

"Ciocia Jadzia w Rzymie"
tekst i ilustr. Eliza Piotrowska
Wydawnictwo Media Rodzina, 2014

« wróć na stronę listy informacji o książkach

To już czwarta część „Cioci Jadzi”. Akcja, jak zapowiada tytuł, dzieje się w Rzymie podczas dwutygodniowej letniej wycieczki. Atrakcyjny wyjazd w zasadzie wygrywa ciocia, ale z braku innych kandydatów, na przykład narzeczonego Zenona Pieluszki, zabiera w podróż swoją rezolutną bratanicę i jej koleżankę Wiktorię. Upalną stolicę Italii poznajemy więc z perspektywy dziewczynek. Na bieżąco zdają relację z pobytu, a dodatkowo piszą – z błędami ortograficznymi - przezabawny dziennik z podróży.

Ciocia Jadzia jest cierpliwą, oddaną opiekunką i dobrym duchem wycieczki. Niestrudzenie animuje dziecięce zabawy, pomaga kupować pamiątki, instruuje, jak i co jeść we Włoszech. Spokojnie znosi małe szaleństwa swoich niedorosłych towarzyszek podróży, ale też kaprysy i kłamstewka Wiktorii. Siostra taty to też świetna przewodniczka po Rzymie oraz jego zabytkach. Pokazuje dziewczynkom Koloseum i Forum Romanum. Ale oprócz zwiedzania małe turystki mają okazję opalać się, pływać w morzu, gdzie Wiktoria zderza się z meduzą. Zajadają włoskie przysmaki, głównie pizzę, gelati, spaghetti. Poznają tradycję zbierania pinoli, brudząc się przy tym okropnie. Zakochują się w polsko-włoskim chłopcu, a może w widokach z jego ogromnego tarasu? W każdym razie, z ciocią Jadzią, która jest „tak duża, że nie wiadomo gdzie się kończy”, wprost nie sposób się nudzić. Nawet wtedy, gdy przebywa się na komisariacie policji czy w ambasadzie. Tak, tak, w książce są też przygody z dreszczykiem.

Seria o cioci Jadzi ma już swoich wiernych czytelników. Z pewnością doceniają oni oryginalność i przyjazny charakter rzeczonej Jadwigi, która choć dorosła świetnie rozumie się z dziećmi, i wciąż dobrze wygląda w koszulce z Kaczorem Donaldem. Przy czym książki z tego cyklu, a szczególnie recenzowana, mają charakter nie tylko rozrywkowy, ale również edukacyjny. Czytelnicy bawią się przygodami dziewczynek, a przy okazji poznają język włoski oraz zabytki Rzymu. Sprawnie skonstruowana fabuła prowadzi nas przez niezbyt długie, przystępnie napisane rozdziały, a ilustracje autorki, w charakterystycznym, rozpoznawalnym stylu, dobrze współgrają z tekstem. Nie są to grafiki na wysokim poziomie artystycznym, ale jak najbardziej pasują do pisanej jakby dziecięcą ręką opowieści.

Niepotrzebnym i irytującym wydaje się być jedynie powtarzany przed każdym rozdziałem akapit opisujący ciocię Jadzię. Ta świetna skądinąd charakterystyka , w której dowiadujemy się o Jadzi wystarczająco dużo, żeby ją polubić, w pierwszym czytaniu zachwyca (bynajmniej nie krojem pisma –„pływającym” i niezbyt estetycznym), w następnym już nuży, aż w końcu kompletnie się go pomija. To jednak nie psuje ogólnie pozytywnego wrażenia płynącego z lektury. Bo niemal każdy chciałby mieć taką krewną, która jak zauważa narratorka, jest zawsze zadowolona i uśmiechnięta, choć z wyglądu przypomina deszczową chmurę.

Łucja Abalar

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • ryms w empikach
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • OKO
  • praktyczny pan
  • zoo litery
  • Rekordzisci
  • mama czy ania
  • Ryms na Facebook
  • trzy mam ksiazki
  • ksiazka za dyche
  • Przed twoimi urodzinami
  • klątwa dziewiątych urodzin
  • Kajtek
  • zbuntowany elektron