Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Pan Fortepianek

Autorzy: , dodano Środa, 8 stycznia 2014 | kategoria: Nowości, Patronat Rymsa, Książki dla dzieci (4-6 lat), Książki dla dzieci (7-10 lat)

"Pan Fortepianek"
Dorota Suwalska
ilustr. Tomek Kozłowski
Wydawnictwo Egmont, 2013
seria: Czytam sobie

« wróć na stronę listy informacji o książkach

Akcji "Czytam sobie" wydawnictwa Egmont nie trzeba już chyba nikomu przedstawiać. Książki z tej serii znajdziemy niemal w każdej księgarni, hipermarkecie, a nawet w popularnej sieci restauracji. Ale dla porządku przypomnę, że ten trzypoziomowy program wspierania nauki czytania, przeznaczony dla dzieci w wieku 5-7 lat, to świetna inicjatywa edukacyjna i literacka. W jej efekcie powstało kilkanaście mniej lub bardziej wciągających historyjek, napisanych przez znanych oraz lubianych autorów (m.in. Kasdepke, Olech, Witek, Stanecka), z ilustracjami zdolnych artystów (m.in. Kozłowski, Oklejak, Jung).

"Pan Fortepianek" Doroty Suwalskiej to książeczka z poziomu trzeciego, co oznacza, że mały czytelnik zapoznaje się z tekstem złożonym z ponad dwóch tysięcy wyrazów. Gdzie fabuła ujęta jest w dłuższe i bardziej złożone zdania, a znaczenie kilku najtrudniejszych wyrazów znajdziemy w alfabetycznym słowniku. Nie jest to zatem pozycja dla nowicjusza, choć podobnie jak jego mniej zaawansowani w lekturze koledzy, czytający ma do dyspozycji dużą czcionkę, krótkie rozdziały, zakładkę, naklejki i dyplom.

Tytułowy Pan Fortepianek - muzykoterapeuta, choć sam woli nazywać siebie domowym grajkiem, trafia pewnego poranka do domu małego Maćka. Zostaje wezwany przez Busię, babcię głównego bohatera, z powodu wnuczkowego bolącego brzucha. Osłuchawszy chłopięce trzewia, Fortepianek przepisuje receptę, gdzie zamiast leków znajdują się nuty. Co więcej nakazuje chłopcu wykonywać zapisaną melodię na fortepianie. Poza nauką gry na instrumencie, Maciek ma przebywać w jego okolicy przez trzy najbliższe dni, a potem zapraszać do swego domu coraz większą liczbę kolegów. Wkrótce okazuje się, że terapia przynosi zaskakujące, aczkolwiek pożądane efekty.

Monochromatyczne ilustracje Tomka Kozłowskiego są ciekawym dopełnieniem fabuły, zdającej się mieć nie tylko literackie, edukacyjne czy rozrywkowe walory, ale również charakter psychoterapeutyczny. Wszak głównego bohatera męczy coś w rodzaju fobii szkolnej, a rzeczony Fortepianek podejmuje się skutecznej terapii, nie tylko przez sztukę. Z tego właśnie powodu, książka Doroty Suwalskiej wyróżnia się spośród innych tytułów serii i z perspektywy psychologa, piszącego te słowa, jest szczególnie godna rekomendacji.

Łucja Abalar

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • ksiazka za dyche
  • Jano i Wito baner
  • liczby i kolory
  • zbuntowany elektron
  • maly atlas ptakow
  • OKO
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • Ryms na Facebook
  • Przed twoimi urodzinami
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • ryms w empikach