Groszka. Piesek, który chciał mieć dziewczynkę

Psy bywają najlepszymi przyjaciółmi ludzi. Tak zwykliśmy mawiać my, ludzie. Ciekawe, jak widzą tę przyjaźń psy? Co byłoby, gdyby nagle jakiś pies chciał mieć "ludziątko" na własność i chciał je sobie wychować na własną, czyli psą modłę? Wielorasowa Groszka ma takie właśnie marzenie. Psi rodzice, zmęczeni marudzeniem Groszki, podarowali jej w końcu na urodziny... dziewczynkę. I już od samego początku jesteśmy świadkami nieprzystawalności dwóch światów. Groszka chce nazwać "ludziątko" Burkiem, chce żeby dziewczynka jadła z miski, najlepiej psią karmę i kości. Chce też, by Dominika (bo w końcu za radą rodziców Groszka zgadza się na "ludzkie" imię) była posłuszna i chętnie brała udział w ulubionych, psich oczywiście zabawach. Tak się nie dzieje, bo Dominika jest człowiekiem i wcale w psa się nie zamienia. Ma też swoją wolę, bywa nieposłuszna. Poza tym Groszkę dość szybko zaczyna nudzić opieka nad dziewczynką, woli pohasać z kolegą psem albo pograć w "Haustation". Ale skąd my to znamy? Światy - psi i ludzki są totalnie różne, ale zachowania Groszki, jej chęć "zawłaszczenia" dziewczynki autorka przeniosła wprost z naszej rzeczywistości.  

"Groszka" to książka o odmienności rasy ludzkiej i psiej, o poszanowaniu innych zwyczajów. O odpowiedzialności za drugą istotę - człowieka to, czy zwierzę. O przyjaźni psa i dziewczynki, bo mimo różnic jest ona jak najbardziej możliwa. Przy tym wszystkim to książka dowcipna, zaskakująca (ta psia perspektywa) i inna od tych, które do tej pory czytały wasze dzieci:)

(E.S.)

Fińska literatura dla dzieci. "Groszka ma miłych rodziców i wygodny dom, ale nie jest szczęśliwa. Wciąż marzy o własnym ludziątku. Wszystkie jej koleżanki i koledzy mają własną dziewczynkę lub własnego chłopczyka! Marudzi tak długo, aż wreszcie dostaje od rodziców wymarzoną towarzyszkę zabaw. Tylko jak się nią zająć? Czy można dać jej na imię Burek? Czym ją karmić, gdy nie chce jeść psiej karmy? I gdzie ma spać, skoro nie podoba jej się w budzie?

Wspólne życie psów i ludzi bywa czasami trudne. Groszka też wpada przez swoją dziewczynkę w nie lada tarapaty. A mimo to nikt nie ma wątpliwości, że ją i małą Dominikę łączy prawdziwa przyjaźń. I właściwie nie ma znaczenia, kto kogo wychowuje.

Książka fińskiej pisarki Sari Peltoniemi to czarująca opowieść o przyjaźni psa i dziecka, którą powinien przeczytać każdy, niezależnie od wieku" - poleca wydawca.

Recenzja tytułu - w zakładce obok.