Kategorie

Audiobooki

Komiksy

Książki dla dzieci (0-3 lata)

Książki dla dzieci (10-12 lat)

Książki dla dzieci (3-5 lat)

Książki dla dzieci (4-6 lat)

Książki dla dzieci (7-10 lat)

Książki dla każdego

Książki dla młodzieży

Książki dla rodziców

Nowości

Obce strony

Patronat Rymsa

Studencki HYDE PARK

Z archiwum słonia

Zapowiedzi

 

Lista pozycji

Ostatnio komentowane

Pokaż więcej

Rico, Oskar i złodziejski kamień

Autorzy: , dodano Czwartek, 11 kwietnia 2013 | kategoria: Nowości, Książki dla dzieci (7-10 lat), Książki dla dzieci (10-12 lat)

"Rico, Oskar i złodziejski kamień"
Andreas Steinhöfel
ilustr. Peter Schössow
przeł. Elżbieta Jeleń
Wydawnictwo WAM, 2013


Galeria zdjęć:

« wróć na stronę listy informacji o książkach

"Rico, Oskar i..." - taką postać mają tytuły książek Andreasa Steinhofela o dwójce niezwykłych małych berlińczyków. Do tej pory powstały trzy powieści, wszystkie przetłumaczono na język polski: "Rico, Oskar i głębocienie", "Rico, Oskar i złamanie serca", "Rico, Oskar i złodziejski kamień". Trzy powieści to już cykl, i to cykl interesujący. Oczywiście, seria uwodzi nas, oferując powtarzalność spotkań z kapitalnymi bohaterami, ale ważne jest to, że nie obcujemy z jałową iteracją pomysłu na słodko-gorzką opowieść o dwójce odmieńców z wątkiem detektywistycznym. Każda powieść zaskakuje czymś nowym.

Nastoletni Rico Doretti mieszka z piękną mamą w Berlinie, w kamienicy na ulicy Majowej. Na początku pierwszej powieści, która rozpoczyna się tuż po zakończeniu szkoły, chłopiec dostaje wakacyjne zadanie: ma spróbować prowadzić pamiętnik. Wszystko, co czytamy, jest więc opowieścią Rico, świadomego swej roli opowiadacza. Prostodusznie i szczerze opisuje relacje rodzinne i stosunki z dość egzotycznymi mieszkańcami kamienicy: zdziwaczałym starym Fitzke, kochliwym Kiesslingiem, depresyjną panią Dahling, która wyrzuciła z domu zdradzającego ją męża. A na dodatek Berlinem wstrząsa seria porwań dzieci, więc do starych reguł chłopięcego życia dochodzi nowa: uważać na siebie.

Ach, ważna informacja: Rico jest dzieckiem głęboko utalentowanym. Tę peryfrazę wymyśliła jego mama, próbując unikać słowa "upośledzony". Jego światem rządzą proste reguły: żadnych zakrętów na ulicach, jak najmniej liczenia.

Pewnego dnia ów głęboko utalentowany Rico spotyka Oskara, chłopca niezwykle uzdolnionego. Inteligencja i wiedza Oskara są tak porażające, jak głębokie jest uzdolnienie Rico i równie skutecznie potrafią odosobnić chłopca. Poza tym Oskar zawsze nosi motocyklowy kask do ochrony przed światem. Kiedy czułe serce Rico zacznie się otwierać na nowego przyjaciela, nastąpią niespodziewane komplikacje. Rico najpierw będzie musiał wyjść poza bezpieczny świat ulicy Majowej, a później zmierzyć się z głębocieniami - mieszkającymi bardzo blisko.

W drugiej powieści autor piętrzy tajemnice: mama Rico ma pewien wielki i nie całkiem legalny sekret. Nieodpowiedzialny tato Oskara również - więc chłopiec będzie musiał na jakiś czas zamieszkać z Rico. Stary, śmierdzący Fitzke również ukrywa zaskakującą tajemnicę, którą podzieli się właśnie z naszym bohaterem. A sam Rico odkryje, że jego serce zdolne jest pomieścić nie tylko mamę, sąsiadów i Oskara, ale jeszcze piękną dziewczynę. Będą szalone jazdy ulicami Berlina, mafiozi, szantaże, złamane serce.

Trzecia powieść jest najbardziej, w mojej opinii, dojrzała. Zakochana mama Rico wyjeżdża na dalekie wakacje. Po śmierci dziwaka Fitzkego Rico dostaje w spadku jego kolekcję kamieni. Z pewnych względów są nią zainteresowani sąsiedzi starego człowieka. Oskar bardziej niż ochoczo rzuca się w wir nowej zagadki. Dwaj domorośli detektywi jadą nad Bałtyk. Przeżyją mnóstwo przygód: jazdę bez biletu, mieszkanie na gapę, spotkanie z wielokrotnym przestępcą. Dlaczego właśnie upośledzony Rico stał się spadkobiercą Fitzkego? Ale największa niespodzianka czeka w domu...

Bogactwo tych książek nie wyczerpuje się w ciekawej, sensacyjnej fabule, ani w fakcie, że dzieci rozwiązują zagadki, z którymi powinni się zmierzyć dorośli. Cenne jest to, że Steinhofel stawia przed nami chłopców, którzy z różnych względów są trochę obok świata; ich punkt widzenia to osobliwy miernik tego, co normalne, a co dziwaczne. Rico na przykład zazwyczaj nie potrafi uchwycić reguł społecznego bycia. Często nie rozumie przenośni, sarkazmu, nie pojmuje hipokryzji, jest za to przesadnie sentymentalny. Ale jego osobliwa prostoduszność pokazuje, jak beznadziejnie wikłamy najprostsze i najważniejsze sprawy: bycie z bliskimi. Jego obserwacje trafiają w samo sedno. Rico i jego relacje z ludźmi to źródło humoru w tych książkach. Autor bynajmniej nie ochrania go przed śmiechem! Ale obserwujemy równocześnie piękną rzecz: tygiel dziecięcego dojrzewania, kiedy otwiera się świat, nie całkiem dobry, ale przebogaty. Pieczołowita narracja Rico może jest naiwna, ale dojmująco piękna jest jej czuła uważność, ogarniająca tak wiele różnych sfer!

Steinhofel pokazuje całą menażerię dziwadeł, ludzi nieszczęśliwych, powikłanych, chciwych czy agresywnych. W tych powieściach dziecięcy czytelnik zmierzy się z bardzo ważnymi problemami oceny złych postępków najbliższej osoby, manipulowaniem bliskimi czy depresją. Oferują, oprócz zdziwienia, potężną dawkę wzruszeń.

Jeszcze jedno: w niewielu powieściach z wątkiem detektywistycznym tak dobrze ukazano radość z intelektualnego zwycięstwa detektywa! Myślowa powolność Rico nadaje triumfowi myśli wyjątkowy smak. Dzięki narratorowi odczuwamy również, że przestępstwo jest zaburzeniem w świecie wartości, a rozwikłanie zagadki - przywracaniem porządku...

Alicja Szyguła

link

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • Ryms na Facebook
  • z duchem do teatru
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • co sie dzieje
  • znajdz nas
  • zbuntowany elektron
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • zoo litery
  • trzy mam ksiazki
  • OKO
  • ksiazka za dyche
  • Przed twoimi urodzinami
  • ryms w empikach
  • Kajtek