Był architektem, dramaturgiem i powieściopisarzem. Jest uważany za jednego z najwybitniejszych reprezentantów niemieckojęzycznej literatury po II wojnie światowej. W swojej twórczości przywiązywał szczególną wagę do problemów związanych z tożsamością współczesnego człowieka, odpowiedzialnością, moralnością. W Polsce ukazały się powieści "Homo Faber", "Powiedzmy, Gantenbein...", "Montauk", zbiór opowiadań "Sinobrody". Max Frisch był wielokrotnie nagradzany, między innymi w 1989 roku został uhonorowany Nagrodą im. Hermanna Hessego.
Zobacz także:
