Ostatnio dodane

O wystawie "W Polsce króla Maciusia" w muzeum Polin

Czwartek, 7 lutego 2019

České novinky

Poniedziałek, 4 lutego 2019

Krótkie podsumowanie nagród wg Małej Czcionki

Czwartek, 3 stycznia 2019

Czym skorupka...

Poniedziałek, 31 grudnia 2018

Pocztówki na Boże Narodzenie

Poniedziałek, 31 grudnia 2018

 

Ostatnio komentowane

Klasycy przedwojennej ilustracji

Wtorek, 21 lipca 2015

Gdzie szukać aplikacji dla dzieci?

Piątek, 9 października 2015

Najważniejsze nagrody w dziedzinie: książka dla dzieci i młodzieży

Wtorek, 5 kwietnia 2016

Nowe szaty Andersena

Środa, 1 kwietnia 2015

Komiksowa podróż Shauna Tana

Piątek, 9 stycznia 2015

Christine Nöstlinger - zły wychowawca godny polecenia

Środa, 19 czerwca 2013

Krystyna Kornas, Christine Nöstlinger – zły wychowawca godny polecenia, [w:] "Ryms" nr 20, lato 2013.

 

"Zły wychowawca godny polecenia" – taką rekomendację wystawiło Christine Nöstlinger jury Astrid Lindgren Memorial Award, przyznając jej prestiżową nagrodę ALMA za walory artystyczne twórczości i promowanie praw dziecka. Dlaczego zły? Zły – to oczywiście ironia, bo co w tym złego, że ktoś jest niepokorny? Że uczy myśleć na własny rachunek, zadawać niewygodne pytania i – kiedy trzeba – się stawiać? W centrum pisarstwa Nöstlinger jest dziecko, jego uczucia i potrzeby, nie ma autorytetów z urzędu. W tym przypomina Astrid Lindgren.

Ikona literatury dla dzieci i młodzieży niemieckiego obszaru językowego, urodzona w Wiedniu w 1936 roku, w Polsce nie jest szeroko znana. Przyznaje, że w dzieciństwie była gniewna i dzika. Chciała zostać malarką, studiowała grafikę, pracowała jako dziennikarka. Dwukrotnie zamężna, ma po córce z każdego małżeństwa. O córkach mówi, że się bardzo udały, choć wychowywane w duchu antyautorytarnym. Książki dla dzieci zaczęła pisać w latach siedemdziesiątych, kiedy siedziała w domu i nie pracowała zawodowo. O rzeczach trudnych opowiada zwodniczo lekkim, ironicznym tonem. Nöstlinger jest bowiem mistrzynią buńczucznego humoru i ironii. Charakterystyka jej twórczości (ma na koncie ponad sto książek i wciąż pisze) mogłaby wypełnić karty opasłego tomu. Lista nagród i wyróżnień, które dostała (dwie najbardziej prestiżowe: nagroda ALMA i medal Hansa Christiana Andersena), jest długa.

W książkach Nöstlinger dzieci – nie ryby, głos mają, mówią, co myślą, są niezależne, czasami wręcz pyskate i krnąbrne. Choć to nie aniołki, nierzadko wykazują się większym rozsądkiem i empatią niż ich rodzice i nauczyciele. Odmawiają udziału w grach dorosłych – manipulacji i obłudzie. Ale bywają też bite, dyskryminowane, samotne, strachliwe. Nöstlinger zapytana o to, czy dziś dzieci są inne niż czterdzieści lat temu, odpowiada, że nie: mają podobne problemy w rodzinie i szkole, no i problemy sercowe. Choć dzisiaj wzrasta liczba rodziców samotnie wychowujących dzieci, nie znaczy to, że kiedyś było różowo. (...)

C.d artykułu znajdziecie w nowym 20. numerze kwartalnika "Ryms" (w sprzedaży od lipca)
Fot. internet

Krystyna Kornas - absolwentka Filologii Angielskiej Uniwersytetu Jagiellońskiego. Pracowała jako lektor-nauczyciel akademicki w Niemczech, Krakowie, obecnie pracuje w Gdańsku. W 2011 roku otrzymała II nagrodę w Ogólnopolskim Konkursie Translatorskim z Literatur Niemieckojęzycznych: Austriackiej i Szwajcarskiej, organizowanym przez Oddział Łódzki Stowarzyszenia Pisarzy Polskich.

Znane w Polsce książki Ch. Nöstlinger to m.in. "Konrad, chłopiec z puszki", "Gwiżdżemy na króla ogóra", "Mały Duszek Wierciuszek", "Nowy mąż dla mamy", "Gdzie jest lIse?" i inne.

« wróć na stronę listy artykułów

Dodaj komentarz





Najnowszy numer


ZAMÓW NEWSLETTER


Reklama

  • OKO
  • Arctic
  • Amelia i Kuba
  • Gwarancja kultury dla Marty Lipczyńskiej
  • Wróble na kuble
  • Ze zwierzyną pod pierzyną
  • Lato Adeli
  • Plasterek
  • ryms w empikach
  • IBBY Ryms upowszechnianie czytelnictwa
  • Ryms na Facebook